Nasze polemiki

Nazwę tej roślinie nadał europejski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Jest to dwupienna roślina pochodząca z Ameryki Południowej. Yerba mate sięga około 15 m wysokości. W naturalnym środowisku rośnie w typowych dla tej rośliny terenach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również gatunki z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.

Zbiorowiska te, dzisiaj nie rzadko wyniszczone w wyniku rabunkowego pozyskiwania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas zakwitu yerba mate przypada na okres jesienny. Białe kwiaty skupione są w grupach, z których rozwijają się czerwone jagody. Liście są podłużne, o wielkości do 5 cm, zimozielone.

Zbiory z z jednej rośliny są dokonywane co trzy lata, podczas których można zebrać nawet do 65 – 85 funtów suszu. Oprócz ostrokrzewu paragwajskiego zbiera się też liście innych odmian, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rdzennych roślin wykorzystywali także północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów przyrządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.